In 2007 veranderde mijn leven ingrijpend door een hersenbloeding. De revalidatie die volgde bracht me niet alleen opnieuw in beweging, maar veranderde ook mijn blik op het leven, op ontwikkeling en op wat het betekent om werkelijk gezien te worden.

In die jaren groeide ook mijn nieuwsgierigheid naar wat mensen helpt wanneer het leven een andere wending neemt dan verwacht.

Vanuit die nieuwsgierigheid ben ik een vierjarige studie aan het Kempler Instituut gestart, waar ik word opgeleid tot systeem- en gestalttherapeut. Daar leer ik kijken naar de mens in relatie tot zijn omgeving én naar wat er in het hier en nu gebeurt. Niet alleen naar wat iemand vertelt, maar ook naar wat er voelbaar wordt in een ontmoeting.